How To Be An Ally To the B [NL/EN]

// English version below //

We hebben je al voorzien van enkele algemene tips & tricks om een ally te zijn voor de LHBTQIA+ gemeenschap (deel I en deel II). Maar de letters in dit acroniem staan voor specifieke gemeenschappen, die allemaal hun specifieke problemen en hindernissen hebben. In deze reeks zullen we een meer diepgaande blik werpen op de welbepaalde moeilijkheden waarmee deze groepen moeten omgaan, want je bewust zijn van en bijgeschoold zijn over deze problemen is een belangrijk onderdeel van het ally-zijn. Dit artikel onderzoekt hoe je een ally kan zijn voor biseksuele mensen. (EF)

Om te beginnen, een kleine disclaimer. In dit artikel zal ik praten over bi mannen en bi vrouwen, en hoe bifobie verschilt afhankelijk van gender. Ik zal binaire woorden gebruiken, omdat dat de woorden zijn waarmee onze maatschappij in het algemeen misvattingen en veronderstellingen uiten. Ik wil benadrukken dat gender een spectrum is, niet-binaire mensen bestaan en dat er niet-binaire mensen zijn die zich als bi identificeren. Jammer genoeg hebben we momenteel geen betere woorden om deze dingen te bespreken.

“Maar bi betekent twee”

Het prefix ‘bi’ komt van het Latijnse woord bis, wat ‘tweemaal’ betekent. Het woord biseksueel in de moderne betekenis werd voor het eerst gebruikt in de late 19e eeuw. Daarvoor betekende het hermafrodiet. De definitie was zich aangetrokken voelen tot zowel mannen als vrouwen, omdat we toen nog niet het diepere begrip van gender hadden dat we vandaag beginnen te krijgen.
Het “bi betekent twee” idee wordt meestal gesteld door mensen die claimen dat het woord biseksueel trans en niet-binaire mensen uitsluit. Panseksueel wordt dan vaak voorgesteld als een meer inclusief alternatief. En terwijl panseksuele mensen elk recht hebben om een label te verkiezen boven een ander, is het onnodig om het label biseksueel af te schrijven als trans-exclusief, omdat de definitie van het woord verschoven is. Biseksualiteit is nu meer inclusief gedefinieerd als attractie tot twee groepen van genders; die twee groepen zijn meestal mensen met hetzelfde gender, en mensen met een ander gender dan je eigen gender. Soms wordt de term ‘bi+’ gebruikt , wat een manier is om alle niet-monoseksuelen (mensen met attractie tot meer dan één gender) te omvatten.
Natuurlijk definiëren mensen deze labels voor zichzelf. Sommige mensen gebruiken biseksueel, sommige panseksueel, sommige vinden ze allebei oké en sommige gebruiken queer als een inclusieve identiteit. Al deze keuzes zijn even valabel, maar het woord biseksueel is niet inherent trans-exclusief. Dit beweren negeert het feit dat veel trans en niet-binaire mensen zich als bi identificeren, en dat bi mensen historisch meer waarschijnlijke alles zijn geweest voor de trans gemeenschap.

Monogamie, promiscuïteit en een “slet” zijn

Eerst en vooral, slut shaming is niet oké, tegenover geen enkele persoon. Bi mensen in het bijzonder, van alle genders, worden aanzien als “sletten”. Sommige hetero mensen zijn promiscue, net zoals sommige homo mensen. Ook sommige bi mensen zijn promiscue, en dat is absoluut geen probleem. Hetzelfde is waar voor mensen die op zoek zijn naar een trio. (Shout out naar alle trio-koppels op Tinder, hoewel sommige onder jullie vrouwen proberen te misleiden door enkel foto’s van de vrouw in je profiel te zetten en dan helemaal onderaan je bio het koppel-ding vermelden, of heel misogyne bio’s hebben.)
Deze mensen shamen om hun persoonlijke keuzes over hun eigen lichaam is echt iets wat je niet moet doen, omdat het bijdraagt aan seksistische en patriarchale structuren in onze maatschappij. Voor bi mensen in het bijzonder, draagt het bij tot hun marginalisatie, en het gebrek aan respect voor hun identiteit en persoonlijke waarde als mens.

Er is geen echt bewijs dat biseksuele mensen vaker polyamoureus zijn. En opnieuw: sommige bi mensen zijn monogaam, andere niet. Eén van de redenen waarom biseksualiteit scheef wordt bekeken, zou kunnen zijn dat de notie van biseksualiteit en polyamorie suggereert – hoewel dit niet per se het geval hoeft te zijn voor individuele bi personen – dat het ideaal van een levenslange, (bij voorkeur) heteroseksuele, monogame relatie, bij voorkeur met kinderen, niet genoeg is. En de implicatie dat er andere relatietypes zijn, andere manier om een gelukkig leven te leiden, bedreigt de fundamenten van onze maatschappij.

Een kant kiezen

Een populair stereotype van biseksualiteit is dat het een stapsteen zou zijn op de weg naar gay, of dat het een jeugdige, experimentele fase is. Dus biseksualiteit is niet iets wat echt bestaat. Net zoals mensen die zich niet volledig als man of vrouw identificeren, is de “tussenin-heid” van biseksualiteit blijkbaar een erg groot probleem voor de samenleving. Het is onmiskenbaar bizar dat de loyaliteit tot één gender zo’n fundamentele voorwaarde is om je identiteit gerespecteerd te zien.
Probeer een bi persoon niet te vragen of die een voorkeur heeft. Het kan een onschuldige vraag lijken, en er zijn bi mensen die er geen probleem mee hebben om deze vraag te beantwoorden, maar het kan voelen alsof je probeert te beslissen of deze persoon eigenlijk hetero of homo is.

Biseksuele mensen krijgen ook de vraag, of worden verwacht “een kant te kiezen” (lees: een gender te kiezen). Maar seksualiteit verandert niet omwille van een relatiestatus. Is deze bi persoon iemand aan het daten? Nog steeds bi.
Getrouwd? Nog steeds bi.
Nog nooit iemand gedatet / met iemand geslapen? Nog steeds bi.
Heeft een voorkeur? Nog steeds bi.
Heeft geen voorkeur? Nog steeds bi.
Alleen maar personen van één gender gedatet? Nog steeds bi.
Identificeert zich niet langer als bi? Niet langer bi.
See how that works? Indien niet: hier is een praktische illustratie:

8WbZVEeFVXfe0S9V1pHMi45Js-URSbbRSIxKBQ2D-rA.jpg

“Biseksualiteit bestaat niet”

Zoals eerder vermeld, denkt een substantieel aantal mensen – zowel binnen als buiten de LHBTQ+ gemeenschap – dat biseksualiteit niet echt is. Het is mogelijk dat je je werkelijk niet kan voorstellen aangetrokken te zijn tot meer dan één gender, maar je eigen ervaring projecteren op die van iemand anders is niet echt logisch. Beweren de identiteit van iemand anders beter te kennen dan zijzelf is – excuseer mijn Frans – dom.

Maar waarom is tussen binaire normen bestaan zo’n probleem? Onze maatschappij houdt ervan om in tegenstellingen te denken: man of vrouw, homo of hetero. Alles tussenin of buiten deze hokjes is verwarrend, bedreigend en/of angstaanjagend. Bi mensen zijn een ongemak voor dit zwart-wit wereldbeeld, waarvoor ze gemeden worden.

Bi privilege

Om verder te gaan op de “bi mensen bestaan niet” uitspraak: bi mannen worden meestal aanzien als eigenlijk homo. Terwijl bi vrouwen worden aanzien als eigenlijk hetero: ze zullen wel “eindigen” bij een man, om een meer geprivilegieerd leven te leiden. Merk op dat ze allebei verondersteld worden van eigenlijk op mannen te vallen, uiteraard #seksisme. Statistisch gezien is het waar dat biseksuele vrouwen vaker trouwen met een man dan met een vrouw. De LHBTQ+ gemeenschap, en lesbische vrouwen in het bijzonder, zou – in plaats van bi vrouwen te beschuldigen – misschien eens moeten nadenken over hoe ze biseksuelen behandelen. Wanneer lesbiennes weigeren om bi vrouwen te daten, bi vrouwen uitsluiten wanneer ze een man daten, zich bifoob gedragen op pride, zich in het algemeen vreselijk gedragen tegenover bi vrouwen, zouden ook hun eigen verantwoordelijk kunnen overwegen. Hetzelfde geldt voor homo mannen die zich even vreselijk gedragen tegenover bi mannen, en om welke reden dan ook weigeren hen te daten.

Er is ook de notie van “bi privilege”, wat betekent dat bi mensen een persoon van een ander gender kan daten en zo het privilege heeft als heteroseksueel aanzien te worden. Dit is zeker waar voor sommige bi personen – anderen zien er te queer uit om als hetero gelezen te worden. Maar het idee dat bi mensen meer privilege hebben dan homo of lesbische personen is erg betwijfelbaar als je de discriminatie, shaming, exclusie en haat in acht neemt die ze ervaren van zowel de gemeenschap als de maatschappij in het algemeen.

Bi representatie in de media

De representatie van bi mannen in de media is slecht omdat er gewoon heel weinig mannelijke personages rondlopen die bi zijn. En als er al bi personages zijn, zijn het vaak stereotypen, personages die de verhaallijnen van andere (hetero) personages dienen, en geen interessante, volwaardige, eigen narratief hebben. Je kan hierover meer informatie vinden bij GLAAD.

Een veelvoorkomend cliché is de ‘kwaadaardige biseksueel’: promiscue slechteriken, zonder moreel kompas, die leugenaars en narcisten zijn en krijgen wat ze willen door hun seksualiteit te gebruiken. Voorbeelden zijn Frank Underwood uit ‘House of Cards’ of (hoewel ze objectief minder kwaadaardig is dan Underwood) Annalise Keating van ‘How To Get Away With Murder’. Dit cliché is gevaarlijk, omdat het bijdraagt tot de delegitimatie van bi mensen.
Een ander cliché zijn de personages die “niet houden van labels”, zoals Piper Chapman van ‘Orange Is The New Black’. Natuurlijk zijn er mensen die niet van labels houden, maar het is opvallend dat dit in het bijzonder het geval is voor vrouwelijke biseksuele personages. Het is blijkbaar een praktische manier om de queerness van een personage te verzachten en die zo beter consumeerbaar te maken voor het grote publiek.

De representatie van bi vrouwen, via nog een praktische illustratie:

original-29383-1447182613-7.jpg

Een positieve bi representatie is Rosa Diaz van ‘Brooklyn 99’ (gespeeld door out actrice Stephanie Beatriz); zij gebruikt zelf expliciet het woord biseksueel. Ook Darryl Whitefeather van ‘Crazy Ex-Girlfriend’ is goede representatie. Hij komt uit de kast via dit informatieve en catchy liedje.

Geïnternaliseerde bifobie, mentale gezondheid & geweld

(Een waarschuwing: de persoon in deze video spreekt nogal luid, dus let op je volume.)

Waar het op neerkomt, is dat bi mensen een groter risico lopen op alles wat je niet wilt meemaken. De statistieken van geweld door intieme partners en seksueel geweld tegenover bi vrouwen zijn gewoonweg angstaanjagend. Dit is de reden waarom delegitimisering van bi mensen een heel reëel probleem is. Bi mensen als onbetrouwbare leugenaars afschilderen gaat mee in het idee dat ze deze problemen zelf veroorzaken. Geïnternaliseerde bifobie is ook een realiteit. Constant deze negatieve stereotypen over je gemeenschap moeten horen heeft een invloed op je zelfbeeld en mentale gezondheid.

Bi mensen hebben meer kans op eenzaamheid en depressie. Dit is niet verrassend wanneer je het gevoel aangepraat krijgt nergens bij te horen, en gemeden wordt door de gemeenschap waar je een deel van hoort uit te maken. Sterker nog: bi mensen zijn de grootste groep onder het acroniem; ze zijn ongeveer 40 procent van de LHBTQ+ gemeenschap. Maar vaak voelen ze zich er niet welkom.

Daarnaast is er ook de uitspraak dat iemand “op z’n minst bi” is. Biseksualiteit is geen mindere versie van homoseksualiteit. Het is niet half homo, half hetero zijn. Het is een volwaardige, aparte identiteit. Hierbij nog een (je raadt het al) illustratie:

original-32095-1447171898-4.jpg
(Alle taartdiagrammen door Anna Borges.)

“Biseksualiteit is meer geaccepteerd bij vrouwen”

Het idee van biseksuele vrouwen meer geaccepteerd worden dan biseksuele mannen is niet correct. Bi vrouwen worden meer geseksualiseerd. Hun attractie tot vrouwen wordt niet serieus genomen, dus is het geen bedreiging voor hetero mannen, en bijgevolg geen probleem. Dit kan verschillen wanneer een vrouw meer conventioneel mannelijk presenteert. Dan is ze (of eerder haar mannelijkheid) wel een bedreiging. De attractie van bi mannen is absoluut een bedreiging voor hetero mannen, omdat ze wel eens durven denken dat elke queer man op hen valt.
Een bevraging van Glamour Magazine laat zien dat 2/3 vrouwen geen relatie zouden willen met een biseksuele man. Deze bevraging laat zien dat, zelfs wanneer vrouwen erkennen dat seksualiteit een spectrum is voor zichzelf, de mannelijke seksualiteit nog steeds als binair wordt gezien. Als een man op mannen valt, dan moet hij wel homo zijn. Maar onderzoek op een groep hetero vrouwen met biseksuele, mannelijke partners toont aan dat in de ervaring van deze vrouwen, bi mannen betere minnaars, partners en vaders zijn!

Bi erasure

In zijn Oscars speech voor de rol van Freddie Mercury, zei acteur Rami Malek dat ze een film hadden gemaakt over “a gay man”, maar de zanger van Queen was biseksueel. Dit is een voorbeeld van bi erasure. Het gebeurt constant: de biseksualiteit uitwissen van bekende mensen, dood of levend, of fictieve personages, of de assumptie dat een persoon homo of hetero is afhankelijk van het gender van hun partner.

Een historisch biseksueel persoon is Frida Kahlo. Deze biseksuele, Mexicaanse artiest is bekend voor haar zelfportretten en traditionele Mexicaanse invloeden in haar schilderijen. Haar vrouwelijkheid is een belangrijk thema in haar werk, en ze had er geen probleem mee een pak te dragen, hoewel dat toen absoluut niet vanzelfsprekend was. Dit is een van haar wonderlijke citaten:

“I used to think I was the strangest person in the world but then I thought there are so many people in the world, there must be someone just like me who feels bizarre and flawed in the same ways I do. I would imagine her, and imagine that she must be out there thinking of me, too. Well, I hope that if you are out there and read this and know that, yes, it’s true I’m here, and I’m just as strange as you.”

self-portrait-with-necklace-of-thorns-1940.jpg

Andere historische biconen zijn Oscar Wilde, Eleanor Roosevelt, Marlene Dietrich, Josephine Baker, Virginia Woolf and James Dean.

(Trouwens, mijn leraar Latijn zei dat, hoewel ze toen niet in deze termen dachten, iedereen in het oude Griekenland eigenlijk bi was. Is dat niet geweldig?)

Lees zeker ook de andere delen van deze reeks: L, G, T, Q, I, A, …

//

We have already provided you with some general tips & tricks to be an ally to the LGBTQIA+ community (part I and part II). But the letters in this acronym refer to specific communities, which all have their specific issues and hardships. In this series we will give you a more in depth view of the particular things these groups deal with, because being aware of and educated on these issues is an important part of being an ally. This third part explores how you can be an ally to bisexual people. (EF)

First off, a small disclaimer. In this article I will talk about bi men and bi women, and the way in which biphobia differs depending on gender. I will use binary language because that is the way our society generally views people and these are the terms in which people express their misconceptions and presumptions. I want to stress that gender is a spectrum, non-binary people exist and there are non-binary people who identify as bisexual. But sadly we currently don’t have better words to talk about these things.

“But bi means two”

The prefix “bi” comes from the Latin word bis, which means “twice”. The word bisexual in the modern sense was first used in the late 19th century. Before that it meant hermaphrodite. The definition was attraction to both men and women, because at the time we didn’t have the deeper understanding of gender that we’re starting to have today.
The “bi means two” idea usually is put forward by people who claim that the word bisexual excludes trans and non-binary people. Pansexual is often proposed as a more inclusive alternative. And while pansexual people have every right to prefer a label for themselves, it’s unnecessary to write off the label bisexual as trans-exclusive, because the definition of the word has shifted. Bisexuality is now more inclusively defined as ‘attraction to two groups of genders’, those two groups usually being people with the same gender, and people with a different gender than one’s own. Sometimes the term “bi+” is used, which is a way to include all non-monosexuals (people who are into more than one gender).
Of course people define these labels for themselves. Some use bisexual, some pansexual, some are fine with both and some just use queer as an inclusive identity. All of these choices are equally valid, but the word bisexual is not inherently trans-exclusive. Claiming this ignores the fact that that a lot of trans and non-binary people identify as bi themselves, and that bi people have historically been more likely allies to the trans community.

Monogamy, promiscuity and being a “slut”

First of all, slut shaming is a bad thing to do, to anyone. Bi people especially, regardless of their gender, are thought of as being “slutty”. Some straight people are promiscuous, as are some gay people. And some bi people are promiscuous, and that is completely fine. The same is true for people who want threesomes. (Shout out to all threesome-couples on Tinder, although some of you try to trick women by only having pictures of the woman and only mention the couple thing at the bottom of your bio, or you have very misogynistic bios.)
Shaming these people for their personal choices about their own bodies is really something you shouldn’t do, because it contributes to sexist and patriarchal structures in our society. For bi people specifically, it contributes to their marginalisation, and the disrespect of their identity and personal value as a human.

There is no real proof that bisexual people are more likely to be polyamorous. And again: some bi people are monogamous, some are not. One of the reasons why bisexuality is so scrutinised, might be that the notion of bisexuality and polyamory suggests – and this doesn’t mean that it’s true for bi people personally – that the ideal of a lifelong, preferably heterosexual, monogamous relationship, preferably with kids, is not enough. And the implication that there are other types of relationships, other ways to be happy threatens the very fundaments of our society.

Picking a side

A popular stereotype of bisexuality is that it’s a stepping-stone on the way to gay, or that it’s an experimental phase in one’s youth. So basically, bisexuality is not something that really exists. Similarly to people who don’t identify as fully male or fully female, the “in betweenness” of bisexuality seems to be a very large issue for society. It is undeniably bizarre that the loyalty to one gender is such a fundamental prerequisite for your identity to be respected.
Try not to ask if a bi person has a preference. It might seem like an innocent question, and some bi people won’t have a problem answering it, but it can feel like you’re trying to decide whether they are actually straight or gay.

Bisexuals tend to be asked or expected to “pick a side” (read: gender). But sexuality doesn’t change because of a relationship status. Is this bisexual person dating someone? Still bi.
Got Married? Still bi.
Never dated / slept with anyone? Still bi.
Have a preference? Still bi.
Don’t have a preference? Still bi.
Only ever dated people of one gender? Still bi.
Don’t identify as bisexual anymore? Not bi anymore.
See how that works? If you don’t, here’s a practical illustration:

8WbZVEeFVXfe0S9V1pHMi45Js-URSbbRSIxKBQ2D-rA.jpg

“Bisexuality doesn’t exist”

As mentioned before, a substantial amount of people – both outside and inside the LGBTQ+ community – think that bisexuality is not real. It’s possible that you truly cannot imagine being attracted to people of more than one gender, but projecting you own experience onto someone doesn’t make sense. Claiming to know someone’s identity better than they do themselves is – pardon my French – dumb.

So why is existing in between the binary norms such a problem? Our society likes to think in binaries: man or woman, gay or straight. Everything in between or outside of those binaries is confusing, threatening and/or scary. Bi people are an inconvenience to this black & white worldview, which causes them to be shunned.

Bi privilege

To expand on the “bi people don’t exist” statement: bi men are usually thought of as actually gay. While bi women are thought of as actually straight: they will “end up” with a man anyway, to lead a more privileged life. Notice that they are both supposedly actually into men, of course #sexism. Statistically it is true that bisexual women are more likely to get married to a man than to a woman. The LGBTQ+ community, and lesbians in particular, should – instead of blaming bi women – think about how they treat bisexuals. When lesbians refuse to date bi women, exclude bi women when they are dating a man, behave in a biphobic way at pride, are generally terrible to bi women, perhaps they should consider their own responsibility. The same counts for gay men being terrible to bi men, and refusing for whatever reason to date them.

There is also the notion of “bi privilege”, which means that bi people can date a person of a different gender and thus have the privilege of being perceived as straight. This is certainly true for some bi people – others look too queer to be read as straight. But the idea that bi people are more privileged that gay or lesbian people is very doubtful if you take into the discrimination, shaming, exclusion and hatred they experience from both the community and society in general.

Bi representation in media

The representation of bi men in media is bad because there are just so little male characters that are bi. And if there are bi characters, they are often stereotypes, characters that serve the narrative of other (straight) characters, and don’t have interesting, full storylines of their own. You can find information on this at GLAAD.

A common trope is the ‘evil bisexual’: a promiscuous, villainous character without a moral compass, who is a liar and a narcissist and gets what they want by using their sexuality. Examples are Frank Underwood from ‘House of Cards’ or (although she’s objectively less evil than Underwood) Annalise Keating from ‘How To Get Away With Murder’. This trope is dangerous, because it contributes to the delegitimisation of bi people.
Another trope are the characters who “aren’t into labels”, like Piper Chapman from ‘Orange Is The New Black’. Of course there are people who don’t like to label themselves, but it’s striking that this is the case especially for bi female characters. It seems to be a practical way to “soften” queerness and make a character more palatable to the general audience.

The representation of bi women, via another practical illustration:

original-29383-1447182613-7.jpg

Some positive bi representation is Rosa Diaz from ‘Brooklyn 99’ (played by out bisexual actress Stephanie Beatriz) who explicitly says the word “bisexual” when coming out. Another good one is Darryl Whitefeather from ‘Crazy Ex-Girlfriend’ who comes out via this informative and catchy song.

Internalised biphobia, mental health & violence

(A heads up: the person in this video talks loudly, so mind your volume.)

Essentially, bi people are more likely to go through everything you don’t want to go through. Especially the statistics of intimate partner violence and sexual violence towards bi women are horrifying. This is why delegitimising bi people is a very real problem. Portraying bi people as untrustworthy liars plays into the idea that they bring these issues onto themselves. Internalised biphobia is also very real. Constantly hearing these negative stereotypes about your community affects your self-esteem and mental health.

Bi people are more likely to experience loneliness and depression. This is not surprising when you are made to feel like you don’t belong anywhere, and are shunned by the community you’re supposed to be part of. More so: bi people are the largest group under the acronym; they make up approximately 40 percent of the LGBTQ+ community. But they often don’t feel welcome there.

Another thing is the statement that someone is “at least bi”. Bisexuality is a not a lesser version of gay. Being bi isn’t being half gay, half straight. It is a full, separate identity. Another (you guessed it) practical illustration:

original-32095-1447171898-4.jpg
(All pie charts by Anna Borges.)

“Bisexuality is more accepted for women”

The idea that bisexual women are more accepted than bisexual men is actually not true. Bi women are just more sexualised. Their being into women is not taken seriously, so it’s not threatening to straight men, and consequently not a problem. This can be different when a woman presents more conventionally masculine. Then she (or rather her masculinity) is a threat to these men. Bi men’s being into men, however, is very much a threat to straight men, because they may think every queer man is into them.
A Glamour Magazine survey shows that 2/3 of women wouldn’t want to be with a bisexual man. This survey shows that, even when women recognise that sexuality is a spectrum for themselves, men’s sexuality is still seen as more binary. When a man is into other men, he must be gay. But research on a group of straight women with bi male partners shows that in the experience of these women, bi men are better lovers, partners and fathers!

Bi erasure

In his Oscars speech for portraying Freddie Mercury, actor Rami Malek said that they made a film about “a gay man”, but the Queen singer was bisexual. This is an example of bi erasure. It happens all the time: erasing the bisexuality of famous people, dead or alive, of fictional characters, or the assumption that a person is either gay or straight depending on the gender of their partner.

A historical bisexual person is Frida Kahlo. This bisexual Mexican artist is known for her self-portraits and use of traditional Mexican imagery in her work. Her womanhood is a prominent theme in her work, and she wasn’t shy to wear a suit, which wasn’t self-evident at the time. This one of her wonderful quotes:

“I used to think I was the strangest person in the world but then I thought there are so many people in the world, there must be someone just like me who feels bizarre and flawed in the same ways I do. I would imagine her, and imagine that she must be out there thinking of me, too. Well, I hope that if you are out there and read this and know that, yes, it’s true I’m here, and I’m just as strange as you.”

self-portrait-with-necklace-of-thorns-1940.jpg

Other historical bicons are Oscar Wilde, Eleanor Roosevelt, Marlene Dietrich, Josephine Baker, Virginia Woolf and James Dean.

(Also my Latin teacher said that, even though they didn’t think in these terms, everyone in ancient Greece was essentially bi. Isn’t that just great?)

Be sure to read the other parts or this series: L, G, T, Q, I, A, …

UNDIVIDED for KU Leuven

UNDIVIDED is a student-faculty diversity initiative at KU Leuven. For a more inclusive university. Contact us at UNDIVIDED@kuleuven.be or on our social media.

6 thoughts on “How To Be An Ally To the B [NL/EN]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s